Συγχωρέστε με για τη μακρά περίοδο απουσίας και σιωπής. Εδώ και καιρό προσπαθώ να βάλω τάξη σε έναν απέραντο ωκεανό ανομοιότητας και αταξίας, να βρω το κουράγιο να γράψω δυο γραμμές για τον ΠΑΟΚ που αγάπησα και ονειρεύτηκα. Μετά από πολλούς ενδοιασμούς και παλινδρομήσεις, επανέρχομαι. Γιατί ο ΠΑΟΚ μας χρειάζεται όλους αυτό το δύσκολο καλοκαίρι.

 

Ξεκινάμε από το σχολιασμό της πικρής ελληνικής καθημερινότητας. Πρόσφατα πέρασα ορισμένες μέρες στο ορθοπεδικό τμήμα του Ασκληπιείου νοσοκομείου στην Βούλα. Για τα ελληνικά δεδομένα, αυτό το νοσοκομείο είναι μια ευχάριστη όαση στην απέραντη έρημο της δημόσιας υγείας. Χτισμένο σε έναν ιδανικό χώρο, εφοδιασμένο με σχετικά σύγχρονα ιατρικά μηχανήματα, στελεχωμένο με φιλικό προσωπικό και εξειδικευμένους γιατρούς, προσφέρει στον πολίτη αξιοπρεπή περίθαλψη.

 

Όχι, όμως, για πολύ. Με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι το νοσοκομείο περνά σύντομα στα χέρια μεγάλης ιδιωτικής εταιρείας. Το συγκλονιστικό στοιχείο της υπόθεσης, όπως μου εξήγησε ένα ανώτατο διοικητικό στέλεχος του νοσοκομείου, είναι ότι πλέον τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η ζωή ανθρώπων που χρειάζονται άμεσα βοήθεια. Το νοσοκομείο βρίσκεται κοντά σε κεντρικές οδικές αρτηρίες και σε αυτό καταλήγουν συνήθως θύματα σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων. Αν τελικά καταλήξει σε ιδιωτικά χέρια, οι τραυματίες θα πρέπει να μεταφερόνται σε πιο μακρινά και δύσκολα προσβάσιμα νοσοκομεία. Πολύτιμος χρόνος θα χαθεί κατά την διακομιδή τους, με συνέπεια πολλοί συνάνθρωποί μας να υποκύπτουν στα τραύματά τους. Εν κατακλείδι, προτεραιότητα του ελληνικού κράτους είναι η δημόσια υγεία και η περίθαλψη του πολίτη, όπως διατυμπανίζει ο αρμόδιος υπουργός.

 

Και μιας η κουβέντα πήγε στους πολιτικούς, ας σχολιάσουμε και το ζήτημα της περίφημης τροπολογίας για την ρύθμιση των χρεών. Εδώ και μήνες κυβερνητικά στελέχη μας εμπαίζουν. Η τροπολογία θεωρητικά κατατίθεται από τα μέσα Ιανουαρίου και απομένουν τυπικές λεπτομέρειες. Αν νομίζουν ότι απευθύνονται στους ιθαγενείς των νησιών Παπούα είναι βαθιά γελασμένοι. Κάθε λογικός άνθρωπος γνωρίζει ότι σύντομα θα έχουμε εκλογές που φαίνεται ότι θα είναι αμφίρροπες και κάθε ψήφος θα είναι καθοριστική. Η τροπολογία καθυστερεί σκόπιμα ώστε η κυβέρνηση αφενός να παρατείνει την αγωνία του ΠΑΟΚτσή και αφετέρου να τακτοποιήσει το ζήτημα ελάχιστο χρονικό διάστημα πριν την εκλογική μάχη, κερδίζοντας στο νήμα τις εντυπώσεις.

 

 

Αν το ελληνικό κράτος επιθυμεί να βοηθήσει τον ΠΑΟΚ είναι πολύ απλό να το πράξει. Διατάσσει έναν εισαγγελέα να διερευνήσει όλα τα επίμαχα ζητήματα που αφορούν το σύλλογο και να μας δώσει επιτέλους καθαρές απαντήσεις σε ένα πλήθος από ερωτήματα για τα υπέρογκα χρέη, την εκμετάλλευση του εμπορικού τμήματος, την υποτιθέμενη είσοδο του ΠΑΟΚ στο χρηματιστήριο, την ψηφιακή άδεια, τις εταιρείες που δημιουργήθηκαν γύρω από το σύλλογο, τον ρόλο και τις ευθύνες του ερασιτέχνη, τις κρατικές επιχορηγήσεις, τα έργα στο γήπεδο της Τούμπας, το παρασκήνιο του αγώνα με τη Μακάμπι, την εντολή που δόθηκε στο νομικό επιτελείο του συλλόγου να αποσυρθεί από την υπόθεση των στημένων αγώνων. Το ελληνικό κράτος τολμά άραγε να αντικρίσει την αλήθεια; Τολμά να αποκαλύψει δημόσια το βρώμικο παρασκήνιο που το ίδιο συντηρεί;

 

Η ευχάριστη είδηση της επικαιρότητας είναι ότι υπάρχει ελπίδα για την σωτηρία και αναγέννηση του συλλόγου. Ο Θόδωρος Ζαγοράκης έχει το θάρρος να ηγηθεί μιας νέας και σκληρής προσπάθειας. Είναι δεδομένο ότι κάθε φίλος του ΠΑΟΚ έχει εμπιστοσύνη στον Θόδωρο και οφείλει να δείξει έμπρακτα την αγάπη του προς τον σύλλογο. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ότι οι κινήσεις του Θόδωρου και των συνεργατών του, όπως και κάθε ανθρώπου που σχετίζεται με τον ΠΑΟΚ, επιδέχονται καλόπιστη κριτική, καθώς ο δημόσιος και ειλικρινής διάλογος είναι προς όφελος όλων μας και κυρίως διαφυλάττει τα δίκαια του συλλόγου. Ως τώρα τα πρώτα δείγματα είναι αισιόδοξα. Ιδιαίτερα θετική εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το νέο διοικητικό σχήμα του ΠΑΟΚ απαρτίζεται από ένα ολιγομελές και ευέλικτο σχήμα νέων ανθρώπων που δεν έχουν καμία σχέση με το αμαρτωλό παραγοντικό συνάφι του παρελθόντος. Και το πιο σημαντικό είναι ότι κανείς, τουλάχιστον ως τώρα, δεν έχει διάθεση να ικανοποιήσει τις ορέξεις των τοπικών μέσων μαζικής εξαπάτησης.

 

Αν όλα πάνε καλά και ο Θόδωρος παραμείνει στην ηγεσία του συλλόγου ένα βασικό πρόβλημα που πρέπει άμεσα να επιλυθεί είναι η περίφημη μετοχική αύξηση. Ως συνήθως όλοι μας θα απευθύνουμε γενικό προσκλητήριο προς τον διαχρονικό αιμοδότη του συλλόγου, τον ανώνυμο αγνό ΠΑΟΚτσή. Το ερώτημα, βέβαια, είναι τι πράττουν οι επώνυμοι και λαλίστατοι παράγοντες του συλλόγου. Δεν αναφέρομαι σε περιφερόμενους θιασάρχες τύπου Καμπάνη. Τους σεβαστούς κυρίους Αλεξόπουλο και Μαμιδάκη εννοώ.

Προσωπικά θεωρώ ότι ο Σαλπι(γ)γίδης είναι ένας μέτριος ποδοσφαιριστής που ξεπετάχτηκε τα τελευταία χρόνια επειδή ο ΠΑΟΚ ήταν αγωνιστικά ανύπαρκτος. Αναγνωρίζω ότι όσο καιρό έπαιζε στον σύλλογο προσπαθούσε να προσφέρει το καλύτερο. Εφόσον, όμως, αποφάσισε οικειοθελώς να φορέσει φανέλα μισητής Ελληνικής ομάδας, είναι στην οπαδική συνείδηση ένοχος εσχάτης προδοσίας. Η δε ιστορία πώς ο παίκτης δεν ήθελε να πάει στον Ολυμπιακό, είναι παραμύθι. Ο εκπρόσωπος του παίκτη είχε επανειλημμένως συζήτησει με την διοίκηση του Ολυμπιακού και οι δυο πλευρές τα είχαν σχεδόν βρει. Η δουλειά σκάλωσε τελευταία στιγμή στον σοφό Σωκράτη, που αφενός ανανέωσε τελικά το συμβόλαιο του Καστίγιο κι αφετέρου αποφάσισε να κάνει τον παίκτη πάσα στον Τζίγκερ γιατί ο συνέταιρος του στην Superleague θα του κάνει πλάτες για άλλα πιο σοβαρά θέματα...

Καλοκαιρινές απορίες που συντροφεύουν τις βουτιές μας στις θάλασσες του Αιγαίου...